Zohar and Tanya
on Ein Sof
1100 — 1786 CE · 686 years apart
Both texts affirm ein-sof transcendence and unknowability (סתימא דלא ידיע in Zohar; אין נופל עליו שם יש in Tanya). However, they emphasize different aspects: the Tanya stresses the paradox of ohr-ein-sof's apparent existence in created reality while being genuinely null at source (יש vs אין relationship), using the sun-light metaphor to illuminate how revelation makes the infinite appear finite. The Zohar emphasizes ein-sof's absolute hiddenness (סְתִימָא דְּכָל סְתִימִין) and the veiling/curtain (פרוכתא) through which only its first name (יה) emerges, focusing on ontological separation rather than the paradox of appearance-vs-reality. The Tanya's concern is relational (how ohr-ein-sof manifests), while the Zohar's concern is preservational (how ein-sof remains utterly concealed).
Zohar
1100
View on Sefaria →אֶלָּא סוֹלּוּ לָרוֹכֵב בָּעֲרָבוֹת, דָּא אִיהוּ עַתִּיקָא דְּכָל עַתִּיקִין, סְתִימָא דְּכָל סְתִימִין, דְּלָא יְדִיעַ. וּבַמֶּה אִיהוּ רוֹכֵב, בַּעֲרָבוֹת, בְּיָ"הּ, דְּאִיהוּ רָזָא קַדְמָאָה דְּנָפִיק קַמֵּיהּ (ד"א מניה) וְדָא אִיהוּ שְׁמֵיהּ, מֵהַהוּא סְתִימָא, דְּלָא יְדִיעַ, שְׁמָא (ויקרא כ"ט) דִּילֵיהּ הוּא יָ"הּ. לָאו דְּאִיהוּ הוּא, אֶלָּא אִיהוּ הוּא, בְּגִין דְּהַהוּא פָּרוֹכְתָּא (ויקרא קכ"ח) דְּאִתְפָּרְסָא וְנָפִיק מִקָּמֵיהּ. אֲבָל הַאי פָּרוֹכְתָּא אִיהוּ שְׁמוֹ, וְדָא אִיהוּ רְת
Tanya
1786
View on Sefaria →וְהַמָּשָׁל לָזֶה הוּא, אוֹר הַשֶּׁמֶשׁ ״הַמֵּאִיר לָאָרֶץ וְלַדָּרִים״, שֶׁהוּא זִיו וְאוֹר הַמִּתְפַּשֵּׁט מִגּוּף הַשֶּׁמֶשׁ וְנִרְאֶה לְעֵין כֹּל, מֵאִיר עַל הָאָרֶץ וּבַחֲלַל הָעוֹלָם, וְהִנֵּה, זֶה פָּשׁוּט, שֶׁאוֹר וְזִיו הַזֶּה יֶשְׁנוֹ גַּם כֵּן בְּגוּף וְחוֹמֶר כַּדּוּר הַשֶּׁמֶשׁ עַצְמוֹ שֶׁבַּשָּׁמַיִם, שֶׁאִם מִתְפַּשֵּׁט וּמֵאִיר לְמֵרָחוֹק כָּל כָּךְ, כָּל שֶׁכֵּן שֶׁיּוּכַל לְהָאִיר בִּמְקוֹמוֹ מַמָּשׁ, רַק שֶׁשָּׁם, בִּמְקוֹמוֹ מַמָּשׁ, נֶחְשָׁב הַזִּיו הַזֶּה לְאַיִן וָאֶפֶס
Related Concepts
Where do you stand?